Wim T. Schippers – In Memoriam

Op 10 juni 2026 overleed Wim T. Schippers, een kunstenaar die een belangrijke inspiratiebron was in de vormende jaren van WORM. Wim T. was een veelzijdige kunstenaar die een pionier was op het gebied van media, conceptuele kunst en sociale systemen. Hij ging geregeld viral voordat het werd uitgevonden. Daarnaast was zijn beeldende werk van een ongekend knullige schoonheid, volkomen pretentieloos en altijd uitnodigend. Dikwijls ter verpesting van de omgeving of ter volsterkte irrelevantie. Hij bedacht TV-programma’s voor popmuziek (Waldolala, Sjef van Oekels Discohoek, waarbij hij artiesten verkeerd liet uitlichten of bezoekers koekjes zaten te eten), radiohoorspelen (Ronflonflon met Jacques Plafond), toneelstukken, dramady (comedy en drama), spelshows die nergens over gingen en maakte niet onverdienstelijk muziek. Voor het grote publiek was hij Ernie van Bert en Ernie.

Voor mij persoonlijk is Wim T. de allergrootste Nederlandse kunstenaar ooit. Hij laat iconen als Rembrandt en Mondriaan eenvoudig achter zich, omdat hij op een natuurlijke en elegante manier over grenzen zonder mensen daadwerkelijk te kwetsen. Geruisloos rekte hij begrippen op, ogenschijnlijk op zijn gemakkie levered hij kleine bommetjes af die steeds weer het spectrum verlegden. Zo was bijvoorbeeld het eerste naakt op TV een dame die een haast achteloos een christelijke krant liet zakken waarachter zij naakt was verscholen. Geen grote koppen, geen gebrul, maar het was gebeurd in het voorbijgaan. Hij organiseerde marsen zonder doel en goot als kunstwerk een flesje limonade leeg in zee. Nu zijn dit hele gewone acties, maar destijds was het echt nieuw. Ook had hij regelmatig hits, zoals Gerrit Dekzeil met zijn nummer: ‘Ik ben gerrit en ik steel als de raven, ben een dief in de ogen der braven.’ Steeds deed het een heel klein beetje stof opwaaien, maar uiteindelijk was er een hele zandduin verschoven.

In 2008 eerde WORM Wim T. Schippers met de themamaand WORM T. Schippers. We presenteerden “nutteloze, maar daarom niet minder aangename muziek, films, moderne kunst, gebeurtenissen en nieuwlichterij. Op allerhande zijnde aanleidingen worden de beide mouwen opgestroopt om er een lekker potje van te brouwen. Een waar feest van ongebreideldheid en vermakelijkheden zonder vrees voor de toekomst, reputaties en ambities. Waarom zou joe je dik maken over al die drukte? Morgen is het immers weer voorbij.

Met WORM T. vieren we met zijn allen ons ongeloof over het ongelooflijke en verbazen ons over de verbazing. Doelloos, betekenisloos, maar juist daarom des te aangenamer en verkwikkender. Onverwachte gebeurtenissen, vervreemdende situaties, georchestreerde chaos, alles komt deze maand voorbij. We schipperen maar wat. Als je erbij bent ben je erbij en anders niet. Zeg niet dat we joe niet hebben gewaarschuwd!

Voor elk event organiseerden we kleine ‘onvolkomenheden’ zoals geënsceneerde ruzies, stroomuitval, te lange intro’s en een grote hoop zand voor de deur waardoor mensen moeilijk binnen konden komen. Hoogtepunt was de thema-avond waarbijeen remake werd gepresenteerd van het album Hark! dat Schippers in 1980 realiseerde. Vanwege zijn grote successen met artiesten als Barend Servet, Sjef van Oekel en anderen, kreeg hij van zijn platenmaatschappij carte blanche om een nieuw album te maken. Geheel in zijn stijl werd dit een volkomen absurd en onverkoopbaar product met nummers als From Hell to Breakfast (from Main to California, from the bottom of my heart) en Cut and Run, waarbij de gitarist wordt gemolesteerd omdat het album beloofde dat er geen gitaren te horen zouden zijn. Het album was zo raar dat de nieuwe directeur van de platenmaatschappij weigerde promo te maken en het album verdween op de planken. De remake uit 2008 was met WORM-artiesten zoals Pornologic, Harry Merry, de Raaskalbomfukkerz, KODI, Dennis de Bel en mijn eigen band Coolhaven. Toen ik contact zocht met Schippers voor toestemming en de vraag of er nog resticties waren, zei hij in zijn typische manier van denken: Doe maar net of ik dood ben, dat is het handigste, me dunkt.

Er is veel te vinden over Schippers online. Zeker nu net het archief van beeld en geluid is opengesteld. Als pionier is er veel van zijn werk te vinden. Zeker de moeite waard om de kunstenaar die fluxus en ontregeling en populaire cultuur op een geheel natuurlijk manier bij elkaar bracht. We kunnen rouwen om zijn dood, maar ook opnieuw geïnspireerd raken van zijn voorbeeld en zijn achteloze liefde voor het leven.

Dat wens ik iedereen toe
Hajo Doorn