It’s too cold for the spirits to live here by Tosca Schift, 2026 (Nederland, Indonesië)
In October 1958, a family departed on passenger ship M.S. Sibayak from Indonesia to the Netherlands. During the one-month voyage and upon arriving in Dutch winter, they discovered the spirits who had always been with them in the tropics, had vanished during the voyage.
In “It’s too cold for the spirits to live here”, Tosca Schift transforms this voyage into a liminal space. At its edges, the spirits linger as a felt absence, haunting what can no longer be seen yet refuses to disappear.
Through expanded cinema, a live radio séance and a performance amidst local trees, the search for these spirits becomes a method. It opens a way into a colonial family history that remained hidden for decades, literally packed away in biscuit tins in an attic. By unfolding this family archive and interweaving it with footage from Schift’s own recent journey to Indonesia, fragmented histories reconnect. What emerges is a layered narrative of diaspora and remembrance, where ancestral presence flickers back into view and the past is not closed, but actively reimagined.
Text – Eva Langerak
Film and ticket details can be found here
It’s too cold for the spirits to live here by Tosca Schift, 2026 (Nederland, Indonesië)
In oktober 1958 reisde een familie met het passagiersschip M.S. Sibayak van Indonesië naar Nederland. Na een maand onderweg te zijn geweest, ontdekten ze bij aankomst in het winterse Nederland dat de geesten die hen in de tropen altijd hadden omringd, waren verdwenen. In “It’s too cold for the spirits to live here” transformeert Tosca Schift de reis in een tussenruimte. De geesten blijven aan de randen hangen als een voelbare afwezigheid, die ook uit het zicht verdwenen blijft kwellen en weigert te verdwijnen.
Met expanded cinema, een live radioseance en een performance tussen de lokale bomen wordt de zoektocht naar geesten een methode. Deze vormt een ingang tot een koloniale familiegeschiedenis die decennialang verborgen bleef, letterlijk weggestopt in koektrommels op zolder. Door dit familiearchief te combineren met beelden van Schifts recente reis naar Indonesië komen gefragmenteerde geschiedenissen weer samen. Zo ontstaat een gelaagd verhaal over diaspora en herinneringen waarin voorouderlijke geesten weer zichtbaar worden en het verleden niet wordt afgesloten, maar actief herbeleefd.
– Eva Langerak
Bestel je ticket hier