Open City

Leuk Dat Je (Niet) Erbij Was. Interview with Niek Hilkmann

Sending postcards into the future...

We spraken met Roffa popster Niek HIlkmann over vakanties in NL, een nieuw album en…. ansichtkaarten. Alles is te zien in zijn (online) concert ‘Leuk dat je niet erbij was’, een voorproefje van ‘Leuk dat je erbij was’ dat in de lente van 2021 in UBIK wordt onthuld. LIVESTREAM HIER TE ZIEN OP 26de!

Voor Engels, “scroll down…”

Niek, je had een ‘extravaganza’ gepland bij de UBIK, Leuk Dat Je Erbij Was: kun je ons vertellen wat je van plan was?

Niek: Leuk dat je het vraagt! ‘Leuk dat je erbij was’ was een vijf dagen lange programmareeks die oorspronkelijk tussen 25 en 29 november 2020 plaats zou hebben gevonden. Centraal daarin stond de presentatie van ‘Een Teken aan de Wand’, het eerste album van Kwartet Niek Hilkmann, dat we eerder dit jaar hebben opgenomen. Naast optredens van diverse muzikanten, zouden er in een doorlopende expositie voor het eerst een reeks ansichtkaarten te zien zijn geweest die ik de afgelopen zomer heb gemaakt op plekken als Cadzand, Valkenburg en Baers. Ook zouden er een aantal vakantiefilms op 16mm zijn vertoond en had mijn opa een diavoorstelling gegeven. Bij elkaar was het een soort tweedehands zomer geworden. Het mocht helaas niet zo zijn! We spelen nu alleen nog een livestream op de 26e, terwijl we wachten op betere tijden.

 

Toch hebben we een nieuw record van Niek Hilkmann om naar uit te kijken, altijd goed nieuws. Vertel ons hoe dat tot stand kwam …

Niek: Het album was eigenlijk al een hele tijd in de maak, maar telkens wanneer we wilden beginnen met de opnames, klopte het noodlot aan de deur. Aan het begin van dit jaar scheurde onze drummer, Dennis Vedder, zijn kruisbanden tijdens een voetbalwedstrijd. Gelukkig kon Joris Frowein inspringen om hem in de studio te vervangen. Hierdoor is het album toch nog afgekomen!

…Er zit een bepaald thema in de nummers, maar ik zal het maar niet weggeven. Dat zou te gemakkelijk zijn. Hier is wel een tipje van de sluier: Onze eerste single heet ‘Turbo Polyp’ en zoals die naam ondubbelzinnig duidelijk maakt, gaat deze over de Turbo Polyp. Deze kermisattractie van Hans van de Tol geniet niet alleen bekendheid vanwege haar enerverende verloop, maar ook vanwege de bezielde toewijding van haar fans. Ons nummer richt zich op beide.

Je bent een muzikant die met één been in de theater- en performance kunst staat. Wat spreekt je aan aan optreden buiten de muziek?

Niek: Het voordeel van met één voet ergens in staan, is dat je altijd een stapje terug kan doen om te kijken waar je precies mee bezig bent. Zowel het concert, als de performance, zijn specifieke contexten met eigen regels en verwachtingen. Het wordt over het algemeen niet gewaardeerd als je tijdens een rockconcert een Brechtiaans vervreemdingseffect inzet, terwijl het in het theater nagenoeg een cliché is geworden. Ik vind het belangrijk dat de basis van wat ik doe niet ligt in de vorm waarin het te zien is. Door meerdere disciplines te hanteren hou ik mezelf een beetje scherp.

U vertelde ons onlangs dat u “door de meest toeristische plekken van Nederland toerde om tweedehands gebaren, herinneringen en misverstanden in plaatsen als Cadzand, Valkenburg en Sloten vast te leggen”.

Niek: Misschien dat ik daar wat in overdreef, maar ik sta graag stil bij dat wat zich niet zo makkelijk onder woorden laat brengen via dooddoeners, boude uitspraken en stoplappen. Eerder dit jaar toerde ik langs de meest toeristische plekken van Nederland om de meest gebaande paden van Valkenburg tot Sloten vast te leggen. Het doel daarbij was om een ​​eigentijdse set souvenir-ansichtkaarten te maken, waar de rest van het jaar van alles en nog wat mee kon gebeuren. Zo maken de ansichtkaarten ook deel uit van het artwork van het album. Sommige plaatsen die ik heb bezocht, zoals Zaamslag, worden trouwens ook genoemd in de liedteksten.

Wat is de fascinatie voor deze plekken?

Niek: Er zit niet per se één specifiek concept achter de kaarten; meestal zijn het er meerdere en soms slechts een aanzet daartoe. Misschien ligt het antwoord wel in wat een ansichtkaart eigenlijk is. Een goede kaart kan een soort ideale, verlaten indruk aan een plek geven, vooral als het zomer is. Ik vroeg me af of het me zou lukken om deze dubbelzinnigheid vast te leggen en die vervolgens te delen. Idealiter gaan alle kaarten binnenkort hun eigen weg; naar verschillende brievenbussen door het hele land of richting de souvenirshops in de steden waar ik de foto’s heb gemaakt. Wie weet; misschien is er over 20 jaar ook nog eentje terug te vinden in een kaartenbak achterin een tweedehandswinkel.

“Send me a postcard, baby ?” Wat ga je ermee doen?

Niek: Met een beetje geluk komt er in 2021 toch nog een expositie met daarin nog meer kaarten! Tot die tijd kan iedereen een kaartje sturen naar: Gouwstraat 3, 3082 BA Rotterdam. Ik beloof plechtig dat voor iedere ansichtkaart die ik binnen krijg, er ook weer eentje terug komt!

 

English

We spoke to Rotterdam’s pop genius Niek Hilkmann about holidays in NL, a new album, and… postcards. All to see in his (online) concert ‘Leuk dat je niet erbij was’ , a taster of ‘Leuk dat je erbij was’ that will be unveiled in UBIK in early 2021. LIVESTREAM FOR 26th VIA THIS LINK!

Niek, you had an extravaganza planned at UBIK performance space, Leuk Dat Je Erbij Was: can you tell us what you had planned?

Niek: Nice of you to ask! ‘Leuk dat je erbij was’ would have been a five-day long programme between 25 and 29 November 2020. The programme was built around the unveiling of ‘Een Teken aan de Wand’, the first album by Kwartet Niek Hilkmann, recorded earlier this year. Alongside performances by the Kwartet and a number of musician friends, there would have been a continuous exhibition, showing a series of postcards that I made last summer at places like Cadzand, Valkenburg and Baers. There would also have been a number of holiday films on 16mm, with my grandfather giving a slide show. The plan was to make a kind of second-hand summer from all of it, but unfortunately it was not allowed to be! We will now only play a live stream on the 26th, while we wait for better times to come.

Still, we have a new Niek Hilkmann record to look forward to, always good news. Tell us how that came about…

Niek: The album had actually been a long time in the making, but whenever we wanted to start recording, fate knocked at the door. At the beginning of this year, our drummer, Dennis Vedder, tore his cruciate ligaments during a football game. Fortunately, Joris Frowein was able to step in to replace him in the studio. So we finally got it made!

…I’m sure, when you listen in that you will notice a certain theme for the songs, but I won’t give it away. That would be too easy. But here is a clue: our first single is called ‘Turbo Polyp’ and as the name makes clear, it’s about the Turbo Polyp, a fairground attraction by Hans van de Tol; known for its exciting course and for the passionate dedication of its fans. Our song focuses on both aspects.

You are a musician who has one foot in the theatre and performance art. What appeals to you about performing outside of music?

Niek: The advantage of standing with one foot in something is that you can always take a step back to see what exactly you are doing. Both playing concerts and being part of a performance have specific contexts, with their own rules and expectations. Using a Brechtian alienation effect is not really noticed during a rock concert, while it has become almost a cliché in the theatre. I think it is important that the basis of what I do doesn’t predominantly lie in the form in which it can be seen. By using multiple disciplines I keep myself sharp.

You told me recently you “toured throughout the most touristy places in the Netherlands to document second hand gestures, memories and misunderstandings in places like Cadzand, Valkenburg and Sloten.”

Niek: Perhaps I exaggerated a bit when I said that, but I do like to dwell on things or situations that you can’t explain away by just using everyday conversation. Earlier this year I toured the most touristy places in the Netherlands to capture the most popular paths, from Valkenburg to Sloten. The goal was to make a contemporary set of souvenir postcards that could be used for the rest of the year. The postcards are also part of the artwork of the album. Some places I have visited, such as Zaamslag, are also mentioned in the lyrics.

What is the fascination with these places? And, why make postcards? What could you not capture about them in your music?

Niek: There isn’t necessarily one specific concept behind the cards. Usually there are several. Perhaps the answer lies in what a postcard actually is. A good postcard can lend a sort of ideal, lingering impression to a place, especially when it’s summer. I wondered if I would be able to capture this ambiguity and then share it. Ideally, all the cards will soon go their separate ways; to various letterboxes throughout the country or to the souvenir shops in the cities where I took the photos. Who knows; maybe in 20 years’ time there will also be one in a card box in the back of a second-hand shop.

Will you “send me a postcard, baby?” What are you going to do with them?

Niek: With a bit of luck the exhibition will go ahead in 2021 with a lot more tickets on sale! Until then, anyone can send a card to: Gouwstraat 3, 3082 BA Rotterdam. I solemnly promise that for every postcard I receive, one will come back!

School of Rest (Research residency with Myriam Meret)

Residencies

IMACO Episode 2 release: Roxette Capriles

Open City

2K16 – decemberSLASH 2016

Exhibitions

A Very Hard Cover Book / Dennis de Bel

Publications